Ik dacht, laat ik nu eens wat duidelijkheid geven over mijn mening als het gaat om games en alles daar omheen.
Eerst begin ik met wat ik vind van bepaalde genres;
Shooters: Dit is denk ik over het algemeen genomen het populairste genre, zelf heb ik ook flink wat games die tot dit genre behoren. Het geeft een bepaald gevoel en je zit midden in alle actie die er in het spel is, daarom vind ik dit de op één na vetste groep spellen.
Strategie: Age of Empires was wel een van de eerste spellen die ik speelde op de computer, en het is bij mij zeker ook een van mijn favorieten gebleven. Ik vind het fantastisch om eerst een basis te bouwen en dan vervolgens lekker een enorm leger op te bouwen om er vervolgens achter te komen dat nog niet eens m’n hele leger is gearriveerd op het moment dat de vijand verslagen is.
Bij World in Conflict kan je echter geen basis bouwen, daardoor kan je je geheel op het slagveld richten wat zeker online erg vermakelijk is.
Race: Racen doe ik eigenlijk alleen als ik er zin in heb, en dan het liefst zo dat het niet helemaal realistisch is, ik wil graag auto’s kunnen tunen (Zoals bij Need for Speed) of banen kunnen ontwerpen die totaal nergens op slaan (Trackmania).
Free-Roaming: Spellen zoals GTA vind ik echt de beste soort games die er zijn, over het algemeen dan. Omdat je niet zoals bij veel shooters gangetje-gangetje hebt en je vaak zelf mag bepalen hoe en van welke kant je een missie doet. Ga je bijvoorbeeld via de hoofdingang naar binnen of pak je een helicopter en ga je via het dak? De eerste GTA die ik speelde was GTA 2 toen ik zo’n 7 á 8 jaar was. Sindsdien heb ik alle GTA’s die er zijn voor de pc en probeer ik ze ook zo ver mogelijk uit te spelen. Natuurlijk zijn er ook nog andere free-roaming of sandbox games, zoals Assassin’s Creed, en die speel ik ook met veel plezier. Dit is veruit mijn favoriete genre.
Sport: Ik vind dit het minst leuke genre en dat kan je wel zien aan mijn lijst met games, omdat je eigenlijk altijd hetzelfde doet. Neem nu bijvoorbeeld fifa (en dan een jaartal). Je speelt een potje, en dan nog een en nog een tot je er vervolgens achter komt dat bijna alle potjes vrijwel identiek zijn en zo stop ik meestal na een week met dit soort spellen.
Dit was dus mijn mening over de genres, maar ik heb nog meer te vertellen.
Je hoort vaak op Internet en TV dat games ongezond zouden zijn voor je of dat gewelddadige games je denken zou beïnvloeden. En dan denk ik: Wat een onzin, want als je erop zou letten hoe vaak die mensen niet of bijna nooit gamen en hoe vaak ze het onderzoek starten met in hun achterhoofd ‘Ik wil dit uit mijn onderzoek krijgen’ dan zou je al wel snappen dat dit de uitslagen zijn. Andere onderzoeken hebben juist uitgewezen dat gamen de hand-oog coördinatie verbeterd en (als je veel online) verbeterd het ook je sociale contacten. En over de gewelddadige games denk ik ‘So what???’, dat er nou toevallig een moordenaar is die ook games speelt dan is dat zo, maar dat betekent niet dat iedereen die dat soort games spelen ook zo zijn. En wat nu games zijn, waren vroeger de heldhaftige verhalen die mensen elkaar vertelden. De mensen die dat hoorden wouden dan ook graag een ridder worden, nu wordt er gebruik gemaakt van games. Neem bijvoorbeeld America’s Army, dit is een game gemaakt door het amerikaanse leger, en wat krijg je dan… Mensen die het spelen denken: Hé leuk, dit wil ik in het echt doen en ze gaan dan vervolgens het leger in, op die manier is er niks veranderd sinds de Middeleeuwen. Dus eigenijk overdrijven al die onderzoekers en psychologen maar.
Dit was het weer voor deze keer, vertel in een reactie wat jij van deze onderwerpen vindt.
